· 

Clinic baanwielrennen: minder eng dan je denkt

24 maart 2018 – Een lang gekoesterde wens ging in vervulling. KEK organiseerde een clinic baanwielrennen. Ik had een aantal mensen enthousiast gemaakt met de Wielerzesdaagse van Rotterdam. Maar naarmate de dag dichterbij kwam, begon ik hem toch langzaam te knijpen. Gelukkig was ik niet de enige aan de WhatsApp-berichten te merken.

 

 

Aangekomen in Alkmaar werden we opgehaald door Carolien van Herrikhuyzen (1976). Zij is zelf meervoudig kampioen baanwielrennen bij de Masters, dus een ervaren dame. Carolien vertelde waar we op moesten letten met het kiezen en instellen van de fiets. De fiets is een fixie (de trappers draaien altijd door, omdat het tandwiel direct aan het wiel is bevestigd). Het zadel staat hoger dus je komt niet met je voeten aan de grond.

 

Carolien had een leuke manier van uitleggen en wist de spanning goed weg te nemen met de oneigenlijke angsten voor baanwielrennen. De baan is namelijk veiliger dan de weg: geen ander verkeer, iedereen gaat dezelfde kan op, iedereen haalt rechts in en mensen kunnen niet ineens remmen (want die heb je niet).

 

Gevoel krijgen met de fiets

Oke, en daar gaan we dan….allemaal op de fiets, maar hoe doe je dat zonder remmen, met zo’n hoog zadel en het inklikken van je schoenen…gewoon aan een hek. Ze hebben ook overal aan gedacht :). Starten op de betonnen binnenplaats en eerst maar eens gevoel krijgen met de fiets. Hoe rem je en afstand houden met je voorgangster. Tussendoor gaf Carolien uitleg en gingen we steeds een stapje verder.

 

 

Stap voor stap

De cote d’azur kreeg deze dag een hele andere betekenis. Dit is het blauwe gedeelte onder in de baan en is neutraal en vlak terrein. Hier gingen we snelheid maken en gevoel krijgen met de fiets. We gingen steeds verder de baan op door stukjes te slalommen om pionnen heen.

 

Snelheid maken!

En dan de laatste stap…heel veel snelheid maken!!! Snelheid is het geheim van baanwielrennen. De snelheden liggen hoger dan op de weg; ongeveer 35-40 km per uur. Hierdoor behoud je snelheid. Als je het eng vindt om zo hard door de bocht te gaan, dan kun je voor de bochten weer naar neutraal terrein, want het rechte stuk is minder steil dan de bochten.

 

 

De laatste oefening deden we in 3 groepen. Zodat elke groep ongeveer hetzelfde tempo reed en we elkaar niet in de weg zaten. Dit deden we met schreeuwondersteuning van Carolien. Zij gaf aan vanaf welk moment er tempo gemaakt moest worden en dit tempo moest je behouden om de bochten door te komen.

 

De tijd vloog voorbij en dan is het opeens afronden geblazen. Want de jeugd kwam op de baan. En die kent geen angst. Zij fietsten met twee vingers in de neus boven in de baan.

 

Bekijk ook de compilatie van de clinic van deze dag. 

 

 

Door: Bregje Thomassen, KEK Den Haag

Reactie schrijven

Commentaren: 0